Publicatie: dialoog met de kwelder
De kwelder bevindt zich tussen land en zee, tussen nat en droog, tussen vast, en vloeibaar. Juist daar, in die overgangen, ontstaat iets.
Dit designonderzoek vertrekt vanuit de vraag hoe ontwerp kan functioneren in die tussenruimte: niet om het landschap te representeren, maar om condities te scheppen waarin mensen zichzelf kunnen positioneren ten opzichte van de niet-menselijke wereld. Geïnspireerd door Donna Haraway, Bruno Latour en Astrida Neimanis, wordt de kwelder benaderd als meer-dan-menselijk systeem, een geheel waarin mensen, planten en water actieve deelnemers zijn in plaats van toeschouwers. Vanuit veldwerk op meerdere kwelderlocaties in Nederland ontstond een verhalende methode om te luisteren naar het landschap.
Deze ontwerpmethode is vertaald naar een mobiele installatie: Het Kwelderstation. Deze plek nodigt bezoekers uit om deel te nemen aan het landschap en onderdeel te worden van de kwelder. Ontwerp wordt een dialoog om mens en landschap opnieuw te verbinden.